KIELCE, od I 1999 m. wojew. i powiatowe w woj. świętokrzyskim, powiat grodzki, w G. Świętokrzyskich, nad Bobrzą i jej dopływem Silnicą, na wys. 260 400 m. 209 tys. mieszk. (1998); 1950 89 liczba ludności Kielc wzrosła 3-krotnie. Kielce są ośr. przemysłu elektromaszyn., gł. maszyn. (urządzenia chem., aparatura przem., pompy), środków transportu (samochody o nadwoziach specjalnych, samochodowe zakłady naprawcze) i metal. (łożyska, świece zapłonowe, pralki); ponadto przemysł materiałów bud. (wyrobów z betonu, kamieniarski), spoż. (mięsny, młynarski, jajczarsko-drobiarski; chłodnia); huta szkła, wytwórnie mebli, wyrobów papierniczych, zabawek, odzieży, artykułów chemii gosp. i in. Węzeł komunik. na szlaku kol. i drogowym Warszawa Kraków; lotnisko sportowe. Ośrodek nauk., oświat. i kult.; stol. diecezji kiel. Kościoła rzymskokatol.; Politechn. Świętokrzyska, WSP, Inst. Medycyny Klinicznej Akad. Med. w Krakowie, Wyższe Seminarium Duchowne; Oddział Świętokrzyski im.